İNSAN MISINIZ ?!...

Yıl   1914-1918    1.Dünya Savaş’ı………

Sömürge rekabeti, Pazar arayışı, Ham madde mücadeleleri  ve nihayetinde bir sürü ‘İNSAN’ kıyımı.

 

Yıl  1939-1945   2.Dünya Savaş’ı………

Yine devletler arası siyaysal dengelerin bozulması, ülkeler arası rekabet, ekonomik sorunların artması ve  nihayetinde  yine bir sürü ‘İNSAN’ kıyımı.

 Tarihler, mekanlar, yerler, kişiler değişse de; senaryolar, tablolar, ideolojik saplantılar hep sinsi şekilde varıklarını devam ettiriyorlar….ve olan hep zavallı ‘insan’a oluyor!.. Peki insan derken, onları da yapanlar insan değiller mi?(!) tartışılır...

20.yy’dan günümüze değişen neler peki onları düşündünüz mü hiç?.. Savaşalarla yok olan değerler, ters yüz edilen inançlar, psiko-sosyal, bio-sosyal yönden  yetersizleştirilen kimliksizleştirilen, görmezden gelinen insanı düşündünüz mü hiç?...

Ya da Franz Kafka’nın ‘Dönüşüm’ adı ile çevrilen eserindeki gibi ‘’Bir sabah uyandığımızda, yatağımızda kendimizi  böcek olarak, uyanabileceğimizi tasarlayabilir miyiz?’’ 

Şu an bir insan mı yoksa bir böcek olarak mı yaşıyoruz, yaşıyorsunuz,ya da yaşıyorlar mı? Adına insan denilip de korkuyla, yalnızlığa terk edilmiş, sistemlere boyun eğen, hiçbir demokratik talepte bulunamayan, özgürlüğün bırakın anlamını kavram olarak da duyabildiğinden şüphe duyulan, sürü toplumunda hep sindirilen hiyerarşi ve otoriteye karşı hiçbir söz hakkı bulunmayan zaten talepte etmeyen, birbirine yabancılaşmış, yobazlaştırılmış, sadece çarkın dönmesini sağlayan bir makine parçası, meta olan ‘insan’ mı ?!   Ya da böcek denilip de duyguları, değerleri önemseyen, olanların farkına varabilen, duyarlı olan, daha da bilinçlenmiş, sürüden ayrılarak bireyselliğinin farkına varan mı?...

Bence ne olursa olsun her şeyden önce insan olarak varoluşmuz da araçsal değil amaçsal birliktelik önem taşımalıdır...

Hep insanın yaptıkları yapamadıkları, nitelikleri üzerine vurgu yapmaya çalıştım, kendimce. Şimdi üstat Nazım Hikmet’in de atfettiği gibi ''Memleketimden İnsan Manzaralarına'' göz atalım… Neler oluyor neler bitiyor yetmiş milyonu geçkin insanı barındıran Türkiye’miz de…

 

*Güzel ülkemizin güzel insanı, çok saygıdeğer Ba(O)şbakanımız;

O bir insan… O bir kendi bilinçsizliğini, düşüncesizliğini tüm topluma mal etmeye çalışan… O bir terörist ile vatansever ayrımını dahi yapamayan…  O bir safsata paşası.. Pardon bu aralar peygamberi! (sonradan melek oldu ama.) O bir insani değerlerden bi haber ‘Kendi Halkı’ için çalışan (zamanla hangi cemaati kastettiğini bilgilerimize sunacak.!)

*Aynı şekilde Bakanlarımız, Millet vekillerimiz…

Onlar da birer insan… Kimisi gemicikler de, kimisi yatlarda ,kimisi gizli evlerinin havuz başlarında,kimisi hayali ihracatlarda, kimisi siyasi tangolarda,kimisi de … bitmiyor ki ! 550 millet vekiline 608 dava dosyası düşen Türkiye’miz de…

*Tekel İşçileri…

Onlar gerçek ‘insanlar’…

Yaklaşık iki aydır onurları, şerefleri için mücadele gösteren, evlerinden,ailelerinden, haklarını bırakmama ihtiyaçlarıyla uzaklaşmış, bir yandan hasretlik gurbetlik çekerken, bir yandan da olanlara seyirci kalmayıp bir raddeden sonra ‘dur!’ deyip sokaklara dökülen,hala milli gücün-milli birliğin yıkılmadığını gösteren, bağımsızlığı uğruna her şeyi göze alan  ‘insanlar’…

*İtfaiye İşçileri…

Onlar da gerçek ‘insanlar’…

Ekmekleri, şerefleri, haysiyetleri için baş koydular bu yola, döküldüler Büyük Şehir karşısında ki parka…

Her türlü polis şiddeti, biber gazı, tanklar, ne faydadır ki milli gücün ortak düşüncede bütünlenişine. Mehmet Akif’in de dediği gibi;  ‘’Hangi çılgın bana zincir vuracakmış,şaşarım!’’ Bu beraberliğin, örgütlü bütünlüğün, bozulabileceğine kim fırsat verir ki, verecek ki? Şaşarım…

‘Hürriyet’i sadece gazete olarak bilenler de insan,amaçları uğruna ölümü göze alanlar da ‘insan’…

Şimdi sizler kendinize sorun bakalım! Ne kadar ‘İnsan’ sınız… Ya da  İnsan mısınız… ?!

TüLAY DEMİR*